maandag 15 augustus 2011

In Noord-Brabant is het mooi fietsen maar het blijft opletten geblazen

Dat je in Noord-Brabant kan fietsen wist ik al langer. Ook dat je er mooi kan fietsen. Sinds gisteren weet ik ook dat je er heel eenvoudig kan verdwalen terwijl je een schijnbaar eenvoudige uitgepijlde route volgt.

Het plan was eenvoudig: met de trein naar Tilburg, vier fietsen huren op het station en gewoon de van tevoren uitgestippelde knooppuntenroute volgen. Wij hadden een velletje papier bij ons met daarop de volgende nummers: 64 - 61 - 10 - 9 - 8 - 71 - 69 - 68 - 61 - 65 - 66 - 76 - 75 - 77 - 35 - 34 - 9 - 10 - 61 - 64. Deze route (het plan) komt grotendeels overeen met de gele route op het plaatje hieronder (de uiteindelijke route).

Het eerste probleem diende zich al meteen aan: waar bevond zich ons eerste knooppunt? Niet op het station! Gelukkig had ik onthouden dat we in westelijke richting moesten starten en kon ik beredeneren dat het westen die kant uit was. Zo vonden we inderdaad al gauw knooppunt 64. Maar toen! We misten het bordje 'knooppunt 61: linksaf slaan', al vonden we wel een andere verwijzing naar dat knooppunt (vanuit een andere richting). Vol goede moed verder, en het eerstvolgende bordje vertelde ons dat we voor knooppunt 62 rechtsaf moesten slaan. Knooppunt 62? Waren we niet op zoek naar 61? Na een kilometer zoeken besloten we dat het nummer verkeerd op het bord geplaatst moest zijn en dat we dus tóch rechtsaf moesten. En inderdaad, een paar honderd meter verder stond een bordje dat aangaf dat we onderweg waren naar knooppunt 61. Hèhè!

Daarna reden we al snel de bossen in, richting het zuiden. Bij knooppunt 68 was er even enige consternatie: moesten we hierna wéér naar knooppunt 61? Hadden we het thuis verkeerd genoteerd? Een korte blik op de kaart op het paneel langs de weg leerde ons echter dat het een ander knooppunt 61 was. Tja.

Rustig trouwens, hier in het Brabantse. Waar waren al die andere mensen op deze zondag? Hadden ze zich laten afschrikken door de donkere wolken? In Tilburg zelf hadden we nog wel een flink aantal hardlopers gezien, maar daarna was het stil geworden.

Na knooppunt 35, vlakbij Goirle, zouden we een klein stukje van de officiële route af, door het dorpje Riel moeten fietsen. Maar na knooppunt 35 volgde een andere route dan was ingetekend op de routekaart: de nieuwe route ging slingerend over kasseien en zandwegen, waardoor de oriëntatie enigszins bemoeilijkt werd. Daardoor bogen we te vroeg van de knooppuntenroute af en kwamen we in Goirle uit, nog steeds denkend dat we goed zaten (in Riel). Langzaam werd ons duidelijk dat er iets toch niet helemaal klopte....

Uiteindelijk zijn we toen in het zuiden van Tilburg de stad binnengereden, terwijl het plan was om in het westen langs de stad af naar het noorden te rijden en daar via de heenweg weer terug naar het station. Omdat de wolken nu toch wel érg dreigend op ons afkwamen spoedden we ons naar het eindpunt, om ons nog net in de laatste 500 meter nat te laten regenen.

O ja, nu hebben natuurlijk nog een moraal nodig! Eens even denken. Neem altijd een knooppuntenplattegrond mee. Of: maak onderweg een digitale foto van een knooppuntenplattegrond. Of: het maakt niet uit als je verdwaalt, het is overal mooi. Zoiets.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen